Petrenko met Oslo Philharmonisch in Amsterdam


14-10-2019 / Concertgebouw Amsterdam / Oslo Filharmonisch Orkest o.l.v. Vasily Petrenko met Leif Ove Andsnes, piano / Richard Strauss - Don Juan; Edvard Grieg - Pianoconcert in a; Dmitri Sjostakovitsj - Tiende Symfonie

Binnen in de Grote Zaal van het Concertgebouw valt de buitenwereld van boerenprotesten weg. Het licht dimt, de deur rechtsboven gaat open, en de jonge Vasily Petrenko komt de trap af. Ik zag hem in Liverpool met de Royal Liverpool Philharmonic in een adembenemende Mahler 5. Nu is hij hier in Amsterdam met zijn tweede orkest, het Oslo Philharmonisch.


De avond opent met het symfonisch gedicht Don Juan van Richard Strauss. Het leven van de 'held' trekt voorbij van liefdesscène naar liefdesscène: grootse momenten, verstilling, speelse delen; en dan word je opgestuwd naar het onontkoombare einde: huiveringwekkend en zacht.


Als de vleugel op z'n plek staat, wordt het Noorse feest compleet met de Noorse pianist Leif Ove Andsnes in het Pianoconcert in a kl.t. van de Noorse componist Edvard Grieg, die met dit stuk al op z'n 24e zijn naam definitief vestigde. Maar het zou ook een van zijn weinige groot-schalige werken blijven.

Een dramatisch eerste deel (Allegro molto moderato), een dromerig middendeel (Adagio), een opzwepend derde deel (Allegro moderato molto e marcato), in alles is de Noorse ziel te horen.

Leif Ove Andsnes is volkomen op zijn gemak in dit piano-concert.


En dan is er Sjostakovitsj' 10e Symfonie. Als Josef Stalin in 1953 overlijdt, kan de componist zich eindelijk bevrijden van alles wat hem heeft tegen gehouden, van alles waardoor hij zich heeft ingehouden. Het is deels een afrekening, deels een wederopstanding met een heel persoonlijke handtekening. Langzaam maar zeker heeft Dmitri Sjostakovich zich voor mij ontwikkeld tot de grootste van alle 20e eeuwse componisten. Hij was ambivalent in zijn omgang met het Sovjet-regime; hij was geen held, en ook weer wel. Maar in alles wat schreef, hoor je zijn innerlijk woelen: in de heftige delen, en in de verstilde delen.


Het mooie van een concertzaal is, dat je niet anders kunt, dan de muziek volledig te ondergaan, de muziek je te laten overkomen.

En waartoe? Muziek is datgene, waarmee je de wereld daarbuiten weer aan kan. Tijdelijk misschien, maar toch...

Hier Vasily Petrenko en het Oslo Philharmonic in de 4e van Tchaikovsky




Michiel van de Kasteelen

  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon