Kolonieconcert Trio Khaldei


06-10-2019 / Koloniekerkje Wilhelminaoord / Trio Khaldei / Hummel - Kodály - Martin - Dvorak

Het eerste concert van het seizoen en al onmiddellijk een voltreffer. Een Belgisch pianotrio, het Trio Khaldei, bestaande uit Barbara Baltussen, piano, Pieter Jansen, viool, en Francis Mourey, cello, speelt een programma met grote contrasten.

Zij openden met het Pianotrio in F van Johan Nepomuk Hummel, een 'petekind' van Mozart, de enige die hij daadwerkelijk als zijn leerling beschouwde. Elegant, volledig passend binnen die periode rond 1800, een plezierige binnenkomer. Het derde deel doorbreekt de voorspelbaarheid enigszins: een vrolijk Rondo alla Turca.

Het Duo voor Viool en Cello van Zoltan Kodály was van een geheel andere orde. Het vergt een omslag, maar als je je eenmaal hebt overgegeven aan de muziek, dan vergeet je soms te ademen: zo intens en spannend, vooral op de zachte momenten. Kodály ging het land door als ethnomusicoloog en verzamelde volksmelodietjes, maar verwerkte die in een bijna abstracte vorm. Op de fragmenten-pagina het begin van het tweede deel Adagio, gespeeld door Nigel Kennedy en Lynn Harrell.

Frank Martin, de Zwitserse componist die in Nederland eindigde, omvat ongeveer dezelfde periode als Kodály. Maar zijn Trio sur des mélodies populaires Irlandaises is minder abstract, in ieder geval herkenbaar Iers. Dat geldt zeker voor het derde deel, de Gigue, hier een fragment uitgevoerd door het Lincoln Trio.

Tja, en dan het Dumky Trio....

Als er zo'n overbekend stuk op het programma staat, dan ben ik altijd wat gereserveerd. Maar zodra de eerste tonen van Dvorák's Trio no. 4 in E Mineur klonken, was ik alle reserve kwijt. Want dit stuk in zichzelf is zo ongelofelijk overtuigend in zijn melancholie en zeggingskracht, en het werd ook volkomen overtuigend gespeeld door Trio Khaldei. En dat in die atmosfeer, die het Koloniekerkje oproept.


Hier speelt het Trio Khaldei een deel uit het Trio opus 10 van Joseph Jongen: het Andante




Michiel van de Kasteelen